حکومت از آن مردم است،نه از آن آنها که خود را نماینده و پسر و گاه خود خدا یا یکی از خویشاوندان نزدیک خدا معرفی می کنند،سرمایه از آن مردم است،نه از آن قارون ها و دین تمامی اش از آن مردم است ، نه در انحصار دستگاه یا اشخاص مخصوصی به نام روحانی و کلیسا و...تضاد میان خدا و مردم و تقسیم عالم به حوزه ی قدرت مردم و خدا، اصولا زیبنده جامعه ی شرک و یکی از نشانه های آن است

شریعتی درزندان